Εκλογές 2007: Άνοδος της Αριστεράς
Στις εκλογές της 16ης Σεπτέμβρη η Ν.Δ. μπορεί να ξανακέρδισε τις εκλογές ωστόσο έχασε σε ψήφους, σε ποσοστά και σε βουλευτές. Μια από τους βουλευτές που την «πλήρωσε» είναι η Μαριέττα Γιαννάκου, που έδωσε κλαίγοντας τα κλειδιά του υπουργείου στο νέο υπουργό παιδείας, και αυτό γιατί δεν πρόλαβε να τελειώσει το μεγαλειώδες(!!!) έργο της. Αν τώρα ο κ. Στυλιανίδης επιχειρήσει να το ολοκληρώσει, σίγουρα θα έχει την ίδια τύχη!! Επίσης, δεν υπουργοποιήθηκε (και δε θα μας λείψει καθόλου) ο πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης Πολύδωρας, ο οποίος συνήθιζε με τον Καραμανλή να μας αποκαλούν ΤΑΡΑΞΙΕΣ και να μας ποτίζουν με χημικά σε κάθε διαδήλωση. Πάντως, εμείς με τέτοια πολιτική πάλι «ταραξίες» θα είμαστε!!!!! Γι΄ αυτούς τους λόγους πιστεύουμε πως έχουμε απέναντί μας μια αδύναμη κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ υπέστη συντριπτική ήττα και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Δυστυχώς όμως είδαμε την είσοδο του ΛΑΟΣ στη βουλή. Ενός ακροδεξιού και ρατσιστικού κόμματος.
Τα καλά νέα ήταν η άνοδος όλης της Αριστεράς. Το ΚΚΕ αύξησε το ποσοστό του (αν και εξακολουθεί να είναι εναντίον όλων, αντί να προωθεί την ενότητα στη δράση). Χαιρόμαστε ιδιαίτερα και για το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ (συμμαχία 9 αριστερών ριζοσπαστικών δυνάμεων στην οποία συμμετέχει και η ΔΕΑ). Φάνηκε πως το ενιαίο και το ριζοσπαστικό αποδίδει. Ένα μέρος ανένταχτου κόσμου θέλησε να πολιτικοποιήσει την οργή του και να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του προς την κυβέρνηση στην κάλπη. Επίσης ψήφισε και ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων από το ΠΑΣΟΚ οι οποίοι είχαν απογοητευτεί από το κόμμα τους. Αυτός ο κόσμος στράφηκε αριστερά και συγκεκριμένα στράφηκε και ενίσχυσε τη ριζοσπαστική Αριστερά. Αυτή την Αριστερά που στήριξε τις καταλήψεις των φοιτητών για το άρθρο 16, τις απεργίες των εκπαιδευτικών, που φώναξε για το ασφαλιστικό, τις συντάξεις, τα ομόλογα. Ως Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα, όπως και όλους τους μαθητές, σίγουρα μας αφορούν οι εκλογές παρόλο που δεν ψηφίζουμε, γιατί μας ενδιαφέρει και μας επηρεάζει άμεσα το τι συμβαίνει στην υπόλοιπη κοινωνία. Μικροί-μεγάλοι καθημερινά ζούμε την ίδια καταπίεση που ζει ο κάθε άνθρωπος, έχουμε κοινές ανάγκες, κοινά συμφέροντα με φοιτητές και εργαζόμενους. Λοιπόν, ας μην απογοητευόμαστε με το γεγονός ότι κυβέρνηση είναι πάλι η Δεξιά. Δεν θα περιμένουμε τις κάλπες για να εκφράσουμε την αγανάκτησή μας απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό. Οι μαζικοί μας αγώνες είναι η καλύτερη μέθοδος για να σπάσουμε την πολιτική της κυβέρνησης και των καπιταλιστών.
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ!
Κατερίνα Τσέτσου
1ο Ενιαίο Λύκειο Λιβαδειάς
ή επιστροφή στα περιεχόμενα
αφήστε το σχόλιο σας...