Αφιέρωμα: Η κατάσταση των Μετανάστων στην Ελλάδα
Μετανάστες. Ξεριζώνονται από την πατρίδα τους λόγω των πολέμων, των διώξεων ή/και της οικονομικής εκμετάλευσης και έρχονται στην Ελλάδα. Γιατί; Για να αποκτήσουν καλύτερες συνθήκες ζωής; Θεωρητικά ναι. Στην πράξη όμως; Τι στ'αλήθεια αντιμετωπίζουν οι μετανάστες όταν έρχονται στην χώρα μας;
Η πολιτική της Ευρώπης-φρούριο είναι βάρβαρη. Τα σύνορα φυλάσσονται στενά, οι μετανάστες χωρίς χαρτιά απελαύνονται χωρίς δεύτερη κουβέντα (έλεγχος μέσω βίζας κ.τ.λ.) και, φυσικά, οι αιτούντες πολιτικό άσυλο απορρίπτονται αμέσως. Συγκεκριμένα, το «φυλάσσονται στενά»μεταφράζεται ως οι εν ψυχρώ δολοφονίες στα σύνορα, οι θάνατοι των μεταναστών που πασχίζουν να περάσουν από τα ναρκοπέδια του Έβρου, οι πνιγμοί τους στο Αιγαίο καθώς προσπαθούν να περάσουν με σαπιοκάραβα στην ξηρά. Όσοι οδηγούνται στα λεγόμενα κέντρα κράτησης μεταναστών (τα οποία βρίσκονται σε άθλια κατάσταση) δεν έχουν ιδέα πού βρίσκονται, πόσον καιρό θα κρατηθούν, καθώς κόβεται κάθε επικοινωνία με άλλους. Όσο για το πολιτικό άσυλο, αρκεί να πούμε ότι το 2005 έγιναν 4.469 αιτήσεις και το ποσοστό έγκρισης ήταν 0,3%.
Και όταν καταφέρουν τελικά να περάσουν τα σύνορα; Υπόκεινται σε έντονο κοινωνικό-φυλετικό διαχωρισμό, τον γνωστό και ως ρατσισμό.
Να δούμε, για παράδειγμα, το χώρο εργασίας τους. Ο μετανάστης, όντας χωρίς χαρτιά και κατά συνέπεια χωρίς βασικά δικαιώματα, αντιμετωπίζεται ως εργαζόμενος 3ης κατηγορίας και βρίσκεται στα νύχια του εργοδότη του. Ας πάρουμε μια γεύση: άθλιες συνθήκες εργασίας (μεγάλο ποσοστό απασχολείται στα λεγόμενα βαρέα επαγγέλματα), απάνθρωπα ωράρια, χαμηλά μεροκάματα, σαφής αποκλεισμός από τη μονιμότητα, κίνδυνος άμεσης απόλυσης (και απέλασης) χωρίς αποζημίωση και, ουσιαστικά, η εργασία τους είναι «μαύρη» και ανασφάλιστη – διότι, παρόλο που πληρώνουν τα ένσημα από την τσέπη τους, δεν παίρνουν ποτέ σύνταξη. Ας μην ξεχνάμε και τα γνωστά εργατικά ατυχήματα που δεν ήρθαν ποτέ στο φως, καθώς και όλα τα μεγάλα έργα (π.χ., Ολυμπιακά έργα), στα οποία η πλειονότητα του εργατικού δυναμικού ήταν μετανάστες. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι το ένα τέταρτο (1/4) των μισθωτών στην Ελλάδα είναι μετανάστες.
Ρατσιστική προπαγάνδα
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι μετανάστες υφίστανται το ρατσισμό στην καθημερινή ζωή, καθώς παρουσιάζονται (από τα περισσότερα ΜΜΕ) ως κύριοι υπαίτιοι για την ανεργία και τα εγκλήματα. Έρευνες εγκληματολόγων έχουν δείξει ότι τα μεγαλύτερα ποσοστά εγκληματικότητας οφείλονται σε Έλληνες και όχι σε μετανάστες. Επιπλέον, τα εγκλήματα για τα οποία καταδικάζονται οι μετανάστες είναι ότι δεν έχουν χαρτιά ή ότι μπήκαν λαθραία στην Ελλάδα.
Την ίδια στιγμή όχι μόνο αυτοί, αλλά και τα παιδιά τους αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες. Όχι μόνο βασανίζονται μέχρι να πάρουν τα χαρτιά νομιμοποιήσής τους (τα οποία πληρώνουν πανάκριβα), αλλά και πολλές φορές τα παίρνουν ληγμένα και κινδυνεύουν με απέλαση. Επίσης κατηγορούνται ότι ρίχνουν το μαθησιακό επίπεδο στα σχολεία και διαχωρίζονται κοινωνικά.
Γιατί, όμως, συμβαίνει αυτό; Είναι, άραγε, στη φύση του ανθρώπου να είναι ρατσιστής; Έρευνες έδειξαν ότι οι 4 κυριότεροι παράγοντες στους οποίους οφείλεται η ένταση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού είναι το χαμηλό εισόδημα, η χαμηλή μόρφωση, οι δεξιές πολιτικές απόψεις και η έντονη θρησκευτικότητα. Η πλειονότητα, δηλαδή, των ανθρώπων που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά είναι πιο επιρρεπείς στη ρατσιστική προπαγάνδα.
Άλλες έρευνες έδειξαν ότι το 84% μαθητών δημοτικού και το 76% μαθητών γυμνασίου και λυκείου συναναστρέφονται με παιδιά άλλης εθνικότητας.
Συμπέρασμα: Ο ρατσισμός δεν είναι έμφυτος (δεν εμπεριέχεται, δηλαδή, στη φύση του ανθρώπου), αλλά οφείλεται σε πολύ συγκεκριμένους παράγοντες.
Θάλεια Γαλανοπούλου,
Ι.Μ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
ή επιστροφή στα περιεχόμενα
αφήστε το σχόλιο σας...