«Το όνομα μου είναι Ρέιτσελ Κόρι»
Στις 29 Δεκέμβρη παρακολουθήσαμε την παράσταση «Το όνομά μου είναι Ρέιτσελ Κόρι».
Είναι η ιστορία μιας –όχι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένης– Αμερικανίδας που ζούσε στην Ολίμπια των ΗΠΑ. Κάποια γεγονότα της ζωής της (όπως ένα ταξίδι στη Ρωσία και τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου) την έκαναν να αποφασίσει πως έπρεπε να δράσει. Έτσι οργάνωσε κάποιες μικρές πορείες στην πόλη της. Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό για εκείνη. Οπότε αποφάσισε να πάει ως μέλος μιας αποστολής αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Εκεί, περίπου έναν μήνα αργότερα, δολοφονήθηκε –χτυπήθηκε από μια ισραηλινή μπουλντόζα ειδικά κατασκευασμένη για να κατεδαφίζει σπίτια– καθώς προσπαθούσε να παρεμποδίσει την κατεδάφιση του σπιτιού μιας οικογένειας Παλαιστινίων. Το έργο είναι ένας μονόλογος της Ρέιτσελ (βασισμένος στο ημερολόγιό της, αλλά και σε κάποια mail που είχε στείλει στους δικούς της) μέσα από τον οποίο παρουσιάζεται η ζωή της πριν πάει στην Παλαιστίνη, τι συνάντησε εκεί, καθώς και το πώς αποφάσισε να πάει. Μέσα από αυτόν τον μονόλογο φαίνεται έντονα η διαφορά μεταξύ Αμερικής και Παλαιστίνης.
Η κατοχή της Παλαιστίνης
Μέσα από τα λόγια της Ρέιτσελ, αλλά και από τις ίδιες της τις
απορίες, μπορούμε να σχηματίσουμε μια εικόνα για το τι γίνεται στην
Παλαιστίνη: Οι Ισραηλινοί –θέλοντας να ιδρύσουν ένα δικό τους κράτος–
άρχισαν να κατακτούν παλαιστινιακές περιοχές με διάφορους τρόπους (από
το να τις αγοράζουν μέχρι να διώχνουν τους Παλαιστίνιους από τα σπίτια
τους). Έτσι σήμερα έχουμε φθάσει στο σημείο το 55% της Παλαιστίνης να
είναι υπό ισραηλινή κατοχή. Όλα αυτά πάντα με την υποστήριξη των
Μεγάλων Δυνάμεων και ιδιαίτερα των ΗΠΑ. Οι Παλαιστίνιοι πατριώτες έχουν
οργανώσει κάποια αντίσταση (1η και 2η Ιντιφάντα) χωρίς όμως ιδιαίτερα
αποτελέσματα. Στο να κατανοήσουμε καλύτερα την κατάσταση βοηθάνε πολύ
οι εικόνες που μας περνά η Ρέιτσελ. Μέσα από τα λόγια της «βλέπουμε»
ισραηλινές μπουλντόζες να κατεδαφίζουν σπίτια οικογενειών Παλαιστινίων,
πηγάδια να σφραγίζονται, τανκ να τρομοκρατούν αλλά και να δολοφονούν,
σπίτια γεμάτα με τρύπες από σφαίρες στους τοίχους. Έντονες είναι και οι
εικόνες της απαγόρευσης της κυκλοφορίας, αλλά και των σημείων ελέγχου.
Η Ρέιτσελ Κόρι έχει αντιμετωπιστεί με διάφορους τρόπους. Για πολλούς
συμπατριώτες της ήταν μια προδότρια, για άλλους μια ηρωίδα. Για τους
Ισραηλινούς ήταν μια ανόητη που ανακατεύτηκε σε μια ξένη υπόθεση, για
πολλούς Παλαιστίνιους μια αγωνίστρια της Ιντιφάντα. Στην πραγματικότητα
ήταν ένας απλός άνθρωπος που ενεργοποιήθηκε πολιτικά, που βλέποντας το
πόσο άδικη είναι η πραγματικότητα, θέλησε να αντιδράσει έμπρακτα σε
αυτήν την αδικία.
Ξάντερ Τόλιας,
Λύκειο Π. Ψυχικού
ή επιστροφή στα περιεχόμενα
αφήστε το σχόλιο σας...