Παραλογισμός! ...κυνηγώντας ένα σομπρέρο
Φέτος τις απόκριες στο σχολείο μου, έγινε ένα περιστατικό που είναι ατράνταχτο παράδειγμα του αυταρχισμού κάποιων καθηγητών και των πανάρχαιων αντιλήψεων που επιβάλλει το υπουργείο παιδείας.
Την τσικνοπέμπτη , όλοι οι μαθητές της τάξης μου είχαμε συμφωνήσει να έρθουμε με αποκριάτικα ρούχα. Εγώ είχα αποφασίσει να φορέσω ένα τεράστιο σομπρέρο.( μεξικάνικο καπέλο). Κατέβηκα λοιπόν στο προαύλιο αφού αναγκαστικά πρέπει να δίνουμε το παρόν μας στην καθημερινή και ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ προσευχή. Μόνο που έκανα το λάθος να φοράω και το σομπρέρο. Ο διευθυντής θυμωμένος, και βγάζοντας καπνούς από τα αυτιά του, άρπαξε το σομπρέρο και άρχισε να φωνάζει ότι αυτό είναι ιεροσυλία και προσβολή για την ιερή ώρα της προσευχής. Λίγο αργότερα βρέθηκα στο γραφείο του διευθυντή μαζί με δύο άλλα παιδιά που τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν και να μου συμπαρασταθούν. Απαιτήσαμε να μας δώσει το σομπρέρο θυμίζοντας του ότι δεν είχε δικαίωμα να το κρατήσει. Άλλωστε ο σκοπός μας δεν ήταν να προσβάλουμε την προσευχή. Το πρόβλημα είναι ότι η προσευχή είναι υποχρεωτική, και πως αν δεν πάμε μας κλείνουν την πόρτα, μένουμε έξω από το σχολείο και τρώμε απουσία. Ο διευθυντής τότε μας είπε πως η υποχρεωτική προσευχή είναι εντολή του υπουργείου Παιδείας.
Τελικά όχι μόνο πήραμε το σομπρέρο αλλά είδα όλους μου τους συμμαθητές μου να τρέχουν στο διάδρομο φορώντας αποκριάτικα ρούχα.
Αυτή η μικρή ιστορία μπορεί να φαίνεται λίγο αστεία αλλά δείχνει από τη μια το παραλογισμό και τον αυταρχισμό που δεν αφήνει τους μαθητές να είναι ελεύθεροι έστω και για μια μέρα, και από την άλλη την αλληλεγγύη που δείχνουν οι μαθητές όταν αισθάνονται ότι απειλούνται τα δικαιώματά τους.
Μάνος Ροδιτάκης,
2ο Πειραματικό Λύκειο Αθηνών
ή επιστροφή στα περιεχόμενα
αφήστε το σχόλιο σας...