Κτιριακά προβλήματα-ελλείψεις καθηγητών και υλικοτεχνικής υποδομής
Περισσότερες δαπάνες, καλύτερη Παιδεία
Κάθε χρονιά και χειρότερα που λέμε. Φέτος είναι ακόμη μια χρονιά με πολλές κενές θέσεις στα σχολεία. Φέτος λοιπόν παρ’ όλο που το υπουργείο παιδείας δηλώνει πλήρη ετοιμότητα για τη νέα σχολική χρονιά, οι καθηγητές υποστηρίζουν πως θα υπάρξουν κοντά στις 6000 κενές θέσεις σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια. Κενά κυρίως δασκάλων, νηπιαγωγών, και καθηγητών ειδικότητας(αγγλικών,φυσικής αγωγής και μουσικής). Εκτός από τα κενά οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης υπογραμμίζουν ότι φέτος θα υπάρξει μεγάλη αναστάτωση και στα δημόσια νηπιαγωγεία, τα οποία δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες όλων των νήπιων.(λόγω της υποχρεωτικής φοίτησης), αφού δεν υπάρχει πρόβλεψη για τη σχολική στέγη, ούτε για τη στελέχωση των μονάδων με νηπιαγωγούς οι οποίοι μειώθηκαν φέτος κατά 50%. Και βέβαια οι μαθητές πάλι φέτος θα περνάνε άπειρες ώρες σε παμπάλαια κτίρια- φυλακές χωρίς βασικές υποδομές και με πιθανές ελλείψεις σε βιβλία. Το πρόβλημα γίνεται πολύ μεγαλύτερο όταν μιλάμε για τα επαγγελματικά λύκεια αλλά και για κάποια «ιδιαίτερα» σχολεία.
Μουσικό Λύκειο Θεσσαλονίκης
Εδώ και αρκετά χρόνια, με την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς, γονείς και μαθητές απ' όλα τα Μουσικά Σχολεία της χώρας καλούνται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της έλλειψης καθηγητών. Η τοποθέτηση των καθηγητών μουσικής παιδείας καθυστερεί συνήθως περισσότερο από 2-3 μήνες με αποτέλεσμα να καταγράφονται πανελλαδικώς περίπου 15.000 κενές ώρες για τα μουσικά σχολεία.
Ειδικότερα, στο Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, πέρσι στην αρχή της χρονιάς 35 καθηγητές μουσικής παιδείας δεν είχαν ακόμη διοριστεί, με αποτέλεσμα να καταγράφονται γύρω στις 400 κενές ώρες την εβδομάδα.
Πέρσι στο σχολείο μου, πέρα από την έλλειψη καθηγητών, είχαμε και ελλείψεις σε βιβλία, με σπουδαιότερες αυτές στα βιβλία κατεύθυνσης για τα παιδιά του λυκείου.
Φυσικά εμείς δεν καθίσαμε με τα χέρια σταυρωμένα. Την περίοδο που εκατοντάδες σχολεία της χώρας τελούσαν υπό κατάληψη, διοργανώσαμε κι εμείς παράλληλα τη δική μας. Πέρα από τα κοινά αιτήματα με τα άλλα σχολεία (όχι στη βάση του 10 και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια), προσθέσαμε και τα δικά μας που αφορούσαν είτε μόνο τα μουσικά σχολεία, είτε το δικό μας ξεχωριστά. Για παράδειγμα, ένα επιπλέον αίτημα που είχαμε στις καταλήψεις μας, αφορούσε στο θέμα της πιστοποίησης, δηλαδή το απολυτήριο του απόφοιτου κάποιου μουσικού σχολείου, να συνοδεύεται από ένα χαρτί το οποίο θα πιστοποιεί τις γνώσεις που διαθέτει ο απόφοιτος πάνω στη μουσική (πχ βυζαντινή μουσική, αρμονία, εκτέλεση οργάνων κ.α.). Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορούσαν να προστίθενται κάποια επιπλέον μόρια για τα παιδιά που τελειώνουν κάποιο μουσικό σχολείο και σκοπεύουν να περάσουν σε μια μουσική σχολή, όπως γίνεται για παράδειγμα και στα αθλητικά σχολεία, όπου τα παιδιά δικαιούνται επιπλέον μοριοδότηση αν δίνουν για γυμναστική ακαδημία.
Μάλιστα πέρσι, ως επιπλέον ένδειξη διαμαρτυρίας, την 1η μέρα που άνοιξαν τα σχολεία, τον αγιασμό μας συνόδευσε μια μουσική διαμαρτυρία και 25 μέρες μετά, κλείσαμε συμβολικά τις οδούς Εγνατία Πύλαίας και Μ. Αλεξάνδρου, με αφορμή τη συνεχιζόμενη έλλειψη καθηγητών, αλλά και βιβλίων.
Σε γενικές γραμμές, τα Μουσικά Σχολεία έχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης, τη στιγμή που ορισμένα από αυτά έχουν και ανεπαρκή στέγαση. Ασφαλώς όμως, προβλήματα όπως οι απαράδεκτες υποδομές ή η έλλειψη βιβλίων, δεν συναντώνται μόνο σε Μουσικά Σχολεία, αλλά σε πάμπολλα σχολεία της χώρας, από τη στιγμή που το κράτος προτιμά να δίνει αυτά τα χρήματα για πολεμικούς εξοπλισμούς, παρά για την παιδεία.
Εμείς, αυτό που έχουμε να πο ύμε είναι ότι δεν πρόκειται να βάλουμε τέλος στους αγώνες μας, όσο έχουμε ελλείψεις σε προσωπικό, βιβλία και υποδομές, βασικούς συντελεστές ενός σχολείου. Αυτό που πρέπει να κάνουμε σε πρώτο επίπεδο, είναι να ενωθούμε όλα τα Μουσικά Σχολεία της χώρας και να δράσουμε μαζικά και αποφασιστικά. Έπειτα, ενωμένοι και με όλα τα υπόλοιπα σχολεία της χώρας, πρέπει να κινητοποιούμαστε όλοι μαζί και να παλεύουμε για μια καλύτερη παιδεία.
Μάντια Πάττα
ΕΠΑΛ/ΕΠΑΣ: Ένα ακόμα βήμα προς την υποβάθμιση
Τ ην σχολική χρονιά 06-07 η κυβέρνηση της Ν.Δ. κατάργησε τα ΤΕΕ και δημιούργησε τα ΕΠΑΛ(ΕΠΑγγελματικά Λυκεία) και τα ΕΠΑΣ(ΕΠΑγγελματικές Σχολές). Σύμφωνα με αυτά επιθυμούν να συνδέσουν την παιδεία με την αγορά εργασίας. Να εξυπηρετεί δηλαδή η παιδεία τα κέρδη τους και όχι τις πραγματικές ανάγκες μας. Ενώ μας υπόσχονται ότι οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ θα μαθαίνουν ακόμη καλύτερα από τα ΤΕΕ την ειδικότητα που επιθυμούν και θα έχουν τις ίδιες γνώσεις, περί γενικής παιδείας, με μαθητές Γενικού Λυκείου αυτό δεν ισχύει.
Γι αυτό το λόγο προβλέπεται πρόωρη εξειδίκευση από την πρώτη τάξη. Μπορεί το απολυτήριο του ΕΠΑΛ με το απολυτήριο του Γενικού Λυκείου να είναι ισοδύναμα αλλά παρ όλα αυτά δεν έχουμε τα ίδια δικαιώματα. Όπως τονίζει και η ΟΛΜΕ: «Για τους μαθητές του ΕΠΑΛ, οι οποίοι επιλέγουν στη Γ΄ τάξη μία από τις δύο κατευθύνσεις που οδηγούν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, η πρόσβασή τους σε αυτή γίνεται εξαιρετικά δύσκολη, επειδή θα συμμετέχουν σε κοινές με τους συμμαθητές τους του Γενικού Λυκείου εξετάσεις, ενώ θα υστερούν σημαντικά σε σύγκριση μαζί τους, αφού θα έχουν παρακολουθήσει από την Α ΄τάξη του ΕΠΑΛ διαφορετικό πρόγραμμα σπουδών (τα μαθήματα γενικής παιδείας στην Α΄, Β΄ και ιδιαίτερα στη Γ ΄τάξη θα διδάσκονται πολύ λιγότερες ώρες). Θα εφαρμόζονται δηλαδή «δύο μέτρα και σταθμά» στο όνομα της αναβάθμισης της ΤΕΕ!. Κατά συνέπεια, με αυτές τις προϋποθέσεις, είναι αμφίβολο, αν θα λειτουργήσουν στο ΕΠΑΛ οι δύο κατευθύνσεις που είναι κοινές με αυτές του Γενικού Λυκείου”
Επίσης όπως γράφει και ένα διαφημιστικό σχετικά με το ΕΠΑΛ Ζωγράφου δεν έχουμε πρόσβαση στο πανεπιστήμιο παρά μόνο σε Ανώτερες Σχολές Τουριστικών Επαγγελμάτων (ΑΣΤΕ), Σχολές Εμπορικού Ναυτικού και φυσικά σε στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές. Λόγο των μειωμένων επιλογών μας ωθούμαστε στην ιδιωτική παιδεία και στα ΙΕΚ στα οποία μάλιστα έχουμε προτεραιότητα εγγραφής. Βιβλία αποκλειστικά για ΕΠΑΛ δεν έχουν τυπωθεί ακόμη και έτσι αναγκάστηκα να μάθω στη Β’ ΕΠΑΛ ότι και ένας μαθητής του ΤΕΕ στην Α, Β τάξη του ίδιου τομέα με εμένα. Στην Α’ τάξη το μόνο που κάναμε ήταν να διδασκόμαστε για όλες τις ειδικότητες του ΕΠΑΛ και υποτίθεται γενικότερες γνώσεις. Αντί για ολόπλευρη μόρφωση, είχαμε πασαλείματα γιατί τα μαθήματα γενικής παιδείας είναι υποβαθμισμένα.
Σχετικά με το μαθητικό πάσο για μειωμένο εισιτήριο, είναι μούφα διότι δεν ισχύει σε αργίες, διακοπές αλλά και τα Σαββατοκύριακα. Λες και η ανάγκη για μετακίνηση δεν ισχύει για εκείνες τις περιπτώσεις.
Εμείς οι «Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα» θεωρούμε ότι ο διαχωρισμός «καλών και κακών» είναι τεχνητός και δεν θα έπρεπε να υπάρχει . Γι αυτό είναι αναγκαία η συμμετοχή όλων μας στον αγώνα για διεκδίκηση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.
Καραφίλ-Βασίλης Καράι
1ο ΕΠΑΛ Ζωγράφου
Καλλιτεχνικό Σχολειό Γέρακα
Tο μοναδικό στην Αττική, μετρά πέντε χρόνια λειτουργίας στα δρώμενα της παιδείας, και ελάχιστοι γνωρίζουν την ύπαρξη του.
Λέγοντας το όνομα του οι περισσότεροι νομίζουν ότι αναφερόμαστε στο Μουσικό Γυμνάσιο – Λύκειο.
Ακόμη και οι του υπουργείου παιδείας έμειναν μόνο στα μεγάλα λόγια της βοήθειας που μέχρι τώρα ακόμη, τούτο το Σχολειό αναμένει.
Όμως το έμψυχο υλικό του αποτελείται από παιδιά που αγαπούν την τέχνη. Έδωσαν κατατακτήριες εξετάσεις για να βρεθούν εκεί, σε μαθήματα εικαστικών, θεατρολογίας, χορού, παντομίμας, και αγωνίζονται για την υλοποίηση των στόχων τους, πιστεύοντας πως η «ευαισθησία» του υπουργείου Παιδείας θα τους δώσει τα κίνητρα για ν' ακολουθήσουν τον δρόμο που έχουν επιλέξει από τα δώδεκα τους χρόνια. Τα δρώμενα τούτου του Σχολειού έχουν να κάνουν με τις κατευθύνσεις που ακολουθούν τα παιδιά του. Τμήμα Θεάτρου, τμήμα εικαστικών, τμήμα χορού.
Παρ' όλες τις πενιχρές συνθήκες (μη άρτιο σχολικό συγκρότημα για τέτοιου είδους σχολειό, μη επανδρωμένα εργαστήρια, έλλειψη υλικού – πηλός – καβαλέτα – αίθουσες διδασκαλίας για τις ειδικότητες) τα παιδιά μαζί με τους καθηγητές τους περνούν εννέα ώρες στο σχολειό κάνοντας πρόβες και πρόβες, ζωγραφίζοντας και χορεύοντας για να κατακτήσουν το όνειρο τους.
Δυστυχώς οι υποσχέσεις για μόρια σε ανάλογες πανεπιστημιακές σχολές της ειδικότητας που επιλέγουμε, μάλλον είναι "όνειρο θερινής νύχτας". Φυσικά εξακολουθούμε ν' απορούμε μετά από πέντε χρόνια λειτουργίας γιατί το υπουργείο παιδείας ξεκινά για άλλη μια φορά να τάζει "λαγούς με πετραχήλια" και μην είδατε ποτέ τον λαγό μήτε και τα πετραχήλια. Τους τελευταίους μήνες πήραμε το Ο.Κ. για νέο σχολείο (κατασκευή) αλλά μόνο για Γυμνάσιο.. Σε 800ημέρες (2,5 χρόνια)λένε θα ολοκληρωθεί από την ημέρα έναρξης της κατασκευής!
Προσπαθούμε με διάφορους τρόπους να κατακτήσουμε τα δικαιώματα που μας ανήκουν. Ακόμη και στις καταλήψεις που έγιναν βάλαμε τα θέματα που προανέφερα, αλλά "κεραυνός εν αιθρία" για το υπουργείο.
Οι δε καθηγητές των ειδικοτήτων (ωρομίσθιοι) οι άνθρωποι εργάζονται για 7 ευρώ την ώρα, και ευτυχώς που τους καθοδηγεί το μεράκι και η αγάπη τους. Φέτος θα μπουν και άλλες αίθουσες (λυόμενα) στον ήδη μικρό χώρο προαυλίου, ενώ υπάρχει νέα προσέλευση 120 παιδιών περίπου.
Τα δρώμενα που πραγματοποιούνται από παιδιά και καθηγητές το υπουργείο εξακολουθεί να τα αγνοεί, και μόνο από δική μας προσπάθεια μαζί με τον σύλλογο γονέων και τους καθηγητές προβάλουμε λίγο την δουλειά μας.
Εμείς λοιπόν τα παιδιά του καλλιτεχνικού σχολείου Γέρακα επειδή αγαπάμε τούτο το σχολειό, και το επιλέξαμε με πλήρη συνείδηση, θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες,(παρ' όλη την αδιαφορία του υπουργείου) για να υπάρξει και στο μέλλον, ώστε τα επερχόμενα παιδιά να βρουν πιο γερές βάσεις για να ολοκληρώσουν τα όνειρα τους που αφορούν την τέχνη!
Ορέστης Σταυρόπουλος,
μαθητής καλλιτεχνικού σχολείου Γέρακα - κατεύθυνση Θεάτρου-Κινηματογράφου.