ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Το ξέσπασμα του πολέμου στον Καύκασο (στο ξεκίνημα της Ολυμπιάδας όταν υποτίθεται είχαμε «ολυμπιακή εκεχειρία»!) έδειξε πόσο μακριά είναι η ειρήνη από τον σημερινό κόσμο. Ο πόλεμος αυτός πυροδότησε την όξυνση της αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας και αναστάτωσε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Η βαρβαρότητα των πολέμων ήταν όλο και μεγαλύτερη τα τελευταία χρόνια. Αλλά έμοιαζε (τουλάχιστον έτσι μας έλεγαν οι κυβερνήσεις), ότι η απειλή αυτή είναι μακριά από τις «αναπτυγμένες» χώρες. Η όξυνση των στρατιωτικών ανταγωνισμών μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων (με αρχή τη διαμάχη ΗΠΑ-Ρωσίας) δείχνει ότι κανένα διεθνές «σύστημα ασφαλείας», κανένας ΟΗΕ και κανένα «διεθνές δίκαιο» δεν μπορεί να σταματήσει την απειλή του πολέμου. Πίσω από τις πολεμικές δαπάνες και τους εξοπλισμούς βρίσκεται το κυνήγι του κέρδους από τους δυνατούς και τους πλούσιους σε κάθε χώρα. Αντίθετα οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα και είναι οι μόνοι που μπορούν να τα βάλουν με τον πόλεμο. Οι αγώνες μας και οι κινητοποιήσεις μας πρέπει να δυναμωσουν το αντιπολεμικό κίνημα το επόμενο διάστημα αν θέλουμε να κάνουμε τον κόσμο λιγότερο επικίνδυνο.
Όχι στο «Μεγάλο Παιχνίδι» των Ιμπεριαλιστών
Σ ε ό,τι αφορά τις πολεμικές αναμετρήσεις, οι ΗΠΑ συχνά αποδεικνύουν τι σημαίνει ιμπεριαλισμός. Εξίσου συχνά λειτουργούν και ως «χορηγός» άλλων μικρότερων κρατών, που προσπαθούν και αυτά με τη σειρά τους να μπουν στο παιχνίδι των ιμπεριαλιστών. Παραδείγματα αυτών των ενισχύσεων είναι το Ισραήλ και πρόσφατα η Γεωργία. Μετά την 11η Σεπτέμβρη, ο πρόεδρος Μπους ένιωσε δήθεν υπόχρεος να διαλύσει την οργάνωση των Ταλιμπάν αλλά και ολόκληρο το Αφγανιστάν. Ο πραγματικός όμως σκοπός της Αμερικής ήταν να επιβάλει την δύναμή της. Αυτή ήταν και η αφορμή που ξεκίνησε ο πόλεμος. Αξίζει να αναφερθεί πως η Αμερική εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να έχει στρατιωτικές βάσεις και εξοπλισμό εκεί.
Επόμενο θύμα στο δρόμο του κυρίαρχου και «μέγιστου» κράτους ήταν το Ιράκ. Και αυτή τη φορά η Αμερική υποστήριξε πως η επέμβαση έγινε για τη σωτηρία της δημοκρατίας και την πάταξη της τρομοκρατίας. Αυτά όμως δεν υφίστανται. Πραγματικός λόγος της εισβολής τους στο Ιράκ υπήρξαν οι πετρελαϊκές πηγές. Η κατάσταση αυτή συνεχίζεται ακόμα και σήμερα, καθώς το Ιράκ έχει γίνει πλέον αμερικανική αποικία. Όσο για το Ιράν, οι εξαγγελίες του Μαχμούντ Αχμαντινετζάτ για το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας καθώς και οι βολές του ενάντια στο Ισραήλ, έχουν μετατρέψει το Ιράν σε αγαπημένο στόχο των πολιτικών και των ΜΜΕ της Αμερικής.
Από την άλλη μεριά το Ισραήλ έχει τον πλήρη έλεγχο στην Παλαιστίνη. Το πιο γνωστό έργο των Ισραηλινών υπήρξε ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας με το χτίσιμο του τείχους της ντροπής, έτσι ώστε οι Παλαιστίνιοι να μην αντέξουν και να εγκαταλείψουν την περιοχή. Φτάνουμε στο σήμερα όπου η Αμερική με αντίπαλο τη Ρωσία παίζουν σκάκι χρησιμοποιώντας ως πιόνια ανίσχυρα κράτη (σε σύγκριση με τις 2 υπερδυνάμεις). Ο λόγος βέβαια που παίζεται αυτό το παιχνίδι του ιμπεριαλισμού είναι το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι η Γεωργία, από την οποία περνάνε μη ρωσικοί αγωγοί ενεργειακών αποθεμάτων. Αυτοί οι αγωγοί υπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ που θέλουν να έχουν τον πλήρη έλεγχο στο καθεστώς της Τυφλίδας. Οι ΗΠΑ είναι πρόθυμες να κλείσουν τα μάτια σε οποιαδήποτε σφαγή του Σαακασβίλι (πρόεδρος της Γεωργίας). Ο Σαακασβίλι ξεκινώντας τον πόλεμο στη Ν. Οσετία είναι σαν να αυτοκτονεί. Όμως η Ρωσία σαν σωστή αρκούδα του ιμπεριαλισμού δεν άργησε να δείξει τα δόντια της στο συγκεκριμένο πιόνι.
Ορφέας Ξανθούλης,
4ο Λύκειο Αθηνών
Ελλάδα: Όχι στους εξοπλισμούς - Καμιά συμμετοχή
Τ ο εξοπλιστικό πρόγραμμα που υλοποιεί η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει συνολικό κόστος 27 δις ευρώ. Η Ελλάδα είναι -ανάλογα με το ΑΕΠ- η τρίτη χώρα σε πολεμικούς εξοπλισμούς μέσα στο ΝΑΤΟ και η πρώτη μέσα στην Ε.Ε. Την ίδια στιγμή βέβαια οι δαπάνες για την παιδεία δεν φτάνουν ούτε το 3% του ΑΕΠ. Η αναβάθμιση όμως της ελληνικής πολεμικής μηχανής δεν είναι εγγύηση ειρήνης, αλλά σπρώχνει τις γειτονικές χώρες είτε σε κούρσες εξοπλισμών, είτε στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ, οξύνοντας το κλίμα στα βαλκάνια. Αυτό φάνηκε όταν η Ελλάδα αποφάσισε να αποδείξει ότι είναι αφεντικό των Βαλκανίων απαιτώντας από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας να μην ονομαστεί όπως οι ίδιοι οι πολίτες της θέλουν. Την ίδια στιγμή προωθείται η υποχρεωτική στράτευση των νέων στα 18 έτσι ώστε να παραδώσει τους μαθητές από την πειθαρχία του σχολείου στην πειθαρχία του στρατώνα.
Εμείς ως «Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα» δεν επιθυμούμε την εμπλοκή της χώρας μας στο παιχνίδι του ιμπεριαλισμού. Καμιά αποστολή στρατευμάτων στις εμπόλεμες χώρες. Να γυρίσουν πίσω όλοι οι Έλληνες στρατιώτες. Απαιτούμε το κλείσιμο των βάσεων όπως και την έξοδο της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ. Επίσης απαιτούμε (γιατί έχουμε κουραστεί να ελπίζουμε) από την κυβέρνηση να σταματήσει να χρηματοδοτεί το στρατιωτικό εξοπλισμό και να δώσει περισσότερα λεφτά για την παιδεία. Γιατί το μυαλό δεν προοδεύει με F16 αλλά με σωστή εκπαίδευση και γνώση.
FREE GAZA
FREE GAZA
Τ α δύο πλοία του κινήματος Free Gaza (ελεύθερη Γάζα) με 44 ακτιβιστές από όλο τον κόσμο στις 23 Αυγούστου κατάφεραν μετά από ένα επεισοδιακό ταξίδι να φτάσουν στο αποκλεισμένο από το Ισραήλ, λιμάνι της Γάζας. Τα δύο πλοία είχαν ξεκινήσει από την Ελλάδα, με σκοπό όπως είπαν:
«Να σπάσουνε την πολιορκία της Γάζας, να αφυπνίσουν τη διεθνή συνείδηση για τον σαν φυλακή αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας και να πείσουν τη διεθνή κοινότητα να αναθεωρήσει την πολιτική κυρώσεων και να σταματήσει την υποστήριξή της προς τη συνεχιζόμενη Ισραηλινή κατοχή. Να υπεραμυνθούν του δικαιώματος της Παλαιστίνης να καλωσορίζει τους διεθνείς ως επισκέπτες, ως παρατηρητές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ως εργαζόμενους στην ανθρωπιστική βοήθεια, ως δημοσιογράφους, και ούτω καθεξής» (Intifada.gr)
Να σημειωθεί πως το Ισραήλ στο διαρκή πόλεμο ενάντια στην Παλαιστίνη έχει απαγορεύσει εκτός των άλλων την προσέγγιση της Γάζας από αέρα, θάλασσα και ξηρά. Επίσης έχει απαγορεύσει την αλιεία πέρα των 6 μιλίων από την ακτή της Γάζας.
Κατά την διάρκεια του ταξιδιού των δύο πλοίων και συγκεκριμένα όταν βρισκόντουσαν λίγο έξω από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου τα ηλεκτρονικά όργανα των πλοίων «εξουδετερώθηκαν» (έγινε λόγος για ηλεκτρονικό πόλεμο). Εν τω μεταξύ αν και το υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ είχε δηλώσει ότι θα τους επιτρεπόταν είσοδος και προσέγγιση στο λιμάνι της Γάζας, δέχτηκαν απειλές ότι το πολεμικό ναυτικό του Ισραήλ εκτελούσε ασκήσεις και υπήρχε μεγάλη περίπτωση να δεχτούν πυρά εάν εισέρχονταν στα διεθνή ύδατα. Τελικά κατάφεραν να φτάσουν με ασφάλεια. Στο ταξίδι της επιστροφής θα επιχειρήσουν να πάρουν μαζί τους Παλαιστινίους φοιτητές, που έχουν γίνει δεκτοί από Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού αλλά το Ισραήλ δεν τους παραχωρεί άδεια εξόδου.
Η διεθνής αποστολή του free gaza έστειλε ένα μήνυμα αλληλεγγύης και κατάφερε να σπάσει τα τείχη και τους αποκλεισμούς σε συμβολικό επίπεδο. Από δω και πέρα συνεχίζεται ο αγώνας για να μπορέσουν το αντιπολεμικό κίνημα στη Δύση, οι Παλαιστίνιοι και οι λαοί των αραβικών κρατών να τσακίσουν μια και καλή τα τείχη της ντροπής.
Στέργιος Μαγκριώτης,
13ο Γενικό Λύκειο Αθηνών