Θρησκευτικά: Ελευθερία στα πιστεύω μας, χωρίς «τιμωρία»
Χ αρμόσυνα νέα για τους μαθητές το καλοκαίρι αφού ο υπουργός παιδείας ανακοίνωσε ότι η απαλλαγή στα θρησκευτικά θα δίνεται χωρίς τη δήλωση ιδιαίτερου λόγου. Οι διεκδικήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και μαθητών έκαναν το Στυλιανίδη να θέσει επιτέλους ένα μέτρο το οποίο θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Οι μαθητές έχουν την επιλογή να μην παρακολουθήσουν το μάθημα των θρησκευτικών. Στοιχειώδες μέτρο σεβασμού των αλλόθρησκων ή και άθεων μαθητών.
Όμως οι γνωστοί και «αγαπημένοι» σε μας κύκλοι της εκκλησίας (βλέπε Άνθιμος και σία) αφήνοντας για λίγο της μπίζνες αποφάσισαν να ασχοληθούν με το τι κάνει η κυβέρνηση. Ταράχτηκαν αφού οποιαδήποτε αμφισβήτηση της κυριαρχίας της εκκλησίας τους αποτελεί κίνδυνο γι αυτούς τους κυρίους. Το επιχείρημα των παπάδων ήταν πως υπάρχει κίνδυνος τα περισσότερα παιδιά να ζητήσουν απαλλαγή από το μάθημα, πράγμα που στην ουσία καταργεί το μάθημα. Στην ουσία αποδέχονται ότι μόνο με απειλές μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τα θρησκευτικά. Έτσι η κυβέρνηση για να «διορθώσει» τα πράγματα, διευκρίνισε με εγκύκλιο της πως όσα παιδιά απαλλαγούν θα πρέπει υποχρεωτικά να παρακολουθούν κάποιο άλλο μάθημα. Στην ουσία αυτή η διευκρίνιση έχει στόχο να αποτρέψει τα παιδιά από το να πάρουν τελικά την απαλλαγή. Φυσικά οι παπάδες συνεχίζουν να μην είναι ευχαριστημένοι και κάνουν λόγο γι απομάκρυνση των νέων από τις χριστιανικές αξίες.
Εμείς λέμε ότι το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να μην πολυασχολούνται με την παιδεία. Ας ασχοληθούν καλύτερα με τις τεράστιες εκτάσεις γης που τους έχει χαρίσει η κυβέρνηση (βλέπε μονή Βατοπεδίου).
Θέλουμε την οριστική κατάργηση των θρηκευτικών και τον ορισμό της θρησκειολογίας ως μάθημα επιλογής. Προτιμάμε να μαθαίνουμε ιστορίες για την πραγματικότητα παρά ιστορίες αγίων και λόγους του θεού που μας παρακινούν να πιστεύουμε χωρίς να ερευνούμε και που μας προτείνουν να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας σε έναν μακρινό θεό και όχι να παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Επίσης ζητάμε τον άμεσο χωρισμό εκκλησίας και κράτους.
Υ.Γ. Ζητάμε συγνώμη για την ασέβεια του κειμένου μας αλλά τι να κάνουμε και μεις. Μάτια έχουμε και βλέπουμε. Εκκλησία= σκάνδαλα, μίζες και νταβατζιλίκια. Εκκλησία= μισαλλοδοξία, ρατσισμός, εθνικισμός.
Άγγελος Κάπαρης
Γιάννης Καρούσος,
4ο λύκειο Αμαρουσίου
Γράμμα από την Κρήτη:Οι προκλήσεις της εκκλησίας
Δεν είναι λίγες οι φορές που η εκκλησία κάνει λόγο για διαφθορά στην κοινωνία μας. Μία δήλωση του κ. Άνθιμου που χαρακτήριζε με αυθάδεια τις γυναίκες με προγαμιαίες σχέσεις ήταν η αφορμή για αυτό το άρθρο. Προσωπικά, αυτή η δήλωση με έκανε να κρίνω και να κατακρίνω πολλά για το πρόσωπο και κυρίως για τον σκοπό της εκκλησίας.
Όλοι από το δημοτικό ακούγαμε για την εκκλησία ότι υπάρχει για να μας βάλει στον «καλό δρόμο». Ένα σύστημα που δεν έχει τέλος, ένα σύστημα που συνέχεια δοξάζεις και πλουτίζεις τους «μαμμώνες» της εκκλησίας. Έχουμε φτάσει σε μία περίοδο όπου η εκκλησία ασκεί τεράστια επιρροή και χειραγωγεί μια μερίδα λαού με διάφορα μέσα, αυτή η μεγάλη δύναμη της, της δίνει την δύναμη να παρεμβαίνει σε θέματα παιδείας. Μήπως η εκκλησία έχει κάποιο δόλο και ξεφεύγει από τον σκοπό της;
Άλκης Χαλκιαδάκης,
2ο Λύκειο Ηρακλείου